Η διοργάνωση VFT είχε και έχει ως προτεραιότητα και ως αξίωμα την ασφάλεια αθλητών και εθελοντών. Έχει δε δώσει δείγματα γραφής για τον σκοπό αυτό. Εξασφαλίζει την ασφαλιστική κάλυψη αθλητών και εθελοντών σε ασφαλιστική εταιρεία. Φροντίζει για την απαγόρευση της κυνηγητικής δραστηριότητας στις ζώνες αγώνων. Έχει πυκνούς σταθμούς τροφοδοσίας, ανεπτυγμένο δίκτυο επικοινωνίας. Περισσότερους από 500 εθελοντές. Τρεις έμπειρες ομάδες διάσωσης, άριστη σηματοδότηση και καθαρισμό μονοπατιών, ομάδες περιφρούρησης και ομάδες με καθήκοντα «σκούπας», πρωτοποριακό σύστημα καταγραφής των αθλητών και μετάδοσης των χρόνων διέλευσης των αθλητών.

Όλα αυτά όμως φέτος δεν στάθηκαν ικανά για να εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη διεξαγωγή των αγώνων. Παρ’ ότι πάρθηκαν επιπρόσθετα μέτρα με την τοποθέτηση ασφαλειών και αλλαγή διαδρομών σε εκτεθειμένα και δύσκολα περάσματα, με την κατασκευή ξύλινων γεφυριών, την επεξεργασία εναλλακτικών διαδρομών, τον εφοδιασμό των ΣΤΕΚ με ξύλα. Όλα αυτά αποδείχτηκαν μάταια, παρ’ όλο το ζήλο και την αυταπάρνηση των εθελοντών. Και άλλες φορές έβρεξε πριν και κατά τη διάρκεια των αγώνων. Να θυμίσω  2007, το 2008, το 2009 που χιόνισε, αλλά δεν ήταν αυτή η κατάσταση. Φέτος δεν είχαμε να αντιμετωπίσουμε μια συνηθισμένη φθινοπωρινή βροχή, αλλά μια εκτεταμένη κακοκαιρία.

Ο VFUT ξεκίνησε τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα, γιατί μέχρι τη στιγμή εκείνη, όλες οι αναφορές, ενδείξεις και εκτιμήσεις συνηγορούσαν για κάτι τέτοιο. Τα ΣΤΕΚ ήταν ανοικτά και προσβάσημα, οι εθελοντές ήταν στη θέση τους, η στάθμη του νερού είχε υποχωρήσει στο μισό της προηγούμενης μέρας. Υπήρχαν βέβαια δυσκολίες αλλά αντιμετωπίσιμες.  Η εξέλιξη του καιρού ήταν κάτι που έμελε να εκτιμηθεί. Ποιός αγώνας ακυρώθηκε μόνο από την πρόβλεψη της μετεωρολογικής. Όταν τα δεδομένα άλλαξαν στις 05:00 πμ του Σαββάτου και επιβεβαιώθηκε η μετεωρολογική πρόβλεψη, η πρόσβαση στα ΣΤΕΚ έγινε προβληματική και υπήρχε ο κίνδυνος αποκλεισμού τους, όταν αυξήθηκαν οι υποθερμίες, τα γεφύρια καλύφθηκαν από τους ορμητικούς χείμαρρους με κίνδυνο να παρασύρουν αθλητές, όταν ο αέρας δυνάμωσε με κίνδυνο τα δέντρα να καταπλακώσουν διερχόμενους αθλητές και εθελοντές, τότε η απόφαση μας ήταν άμεση. Διακοπή του αγώνα και γρήγορη περισυλλογή των αθλητών. Στο σημείο αυτό είχαμε τρεις ενστάσεις. Των έξι πρώτων που ήταν στο Μεγάλο Ρέμα και ήθελαν να συνεχίσουν αλλά δεν γνώριζαν τι συνέβαινε πιο ψηλά, αυτών που ήταν στον Πάγκαλο και δεν αντιμετώπιζαν κάποιο πρόβλημα και ήθελαν να συνεχίσουν μέχρι τη Ζαρκαδιά και αυτών που βρίσκονταν στη Ζαρκαδιά.     

Ο καιρός έχει τη δυναμική του και αναλόγως των περιστάσεων και της εξέλιξης των φαινομένων η κάθε Ο.Ε εκτιμά και αποφαίνεται. Το ίδιο έγινε στη Ζήρεια, με διακοπή του αγώνα για δύο συνεχόμενα χρόνια (στη μια ήμουν παρών), τα ίδια έγιναν στον UTMB για τρεις συνεχόμενες χρονιές (το 2010 έτυχε πάλι να είμαι παρών). Στον UTMB οι διοργανωτές κατηγορήθηκαν ότι υπέκυψαν στις απαιτήσεις των χορηγών και ξεκίνησαν τον αγώνα, Ευτυχώς ο VFUT δεν είχε μεγάλους χορηγούς!

Στην αιτίαση γιατί να ξεκινήσει βράδυ και να μην ξεκινήσει το πρωί του Σαββάτου, θα πρέπει να λάβετε υπόψη ότι για το πρωί του Σαββάτου ήταν προγραμματισμένη η εκκίνηση άλλων δύο αγώνων. Του NTR και του Ρ.Ρ. Επίσης η ένταση της βροχής μπορεί να μειώθηκε αλλά δεν σταμάτησε να βρέχει, η στάθμη των νερών στους χείμαρρους ακόμη πιο ψηλή και η ροή περισσότερο απειλητική. Η θερμοκρασία έπεσε και στα ψηλά είχε 20 εκ χιόνι. Στον αγώνα δεν είναι μόνο οι αθλητές, είναι και οι εθελοντές οι οποίοι έπρεπε να ανταπεξέλθουν για μια επιπλέον μέρα αυτές τις καιρικές συνθήκες.

Στην άλλη αιτίαση γιατί ακυρώσαμε τους υπόλοιπος αγώνες και δεν έγινε κάποια άλλη μικρότερη διαδρομή, έτσι για να σωθούν τα προσχήματα και να μην μείνει η πίκρα του ανεκπλήρωτου, (αν και το σκεφτήκαμε κάποια στιγμή) θα απαντήσω ότι: μέχρι το μεσημέρι του Σαββάτου είχαμε σε εξέλιξη την επιχείρηση επαναφοράς των αθλητών στο Παρανέστι. Σκεφτείτε να ξεκινούσε ένας άλλος αγώνας, έτσι για να σώσουμε τα προσχήματα, με τους μισούς αθλητές να έχουν τρέξει στο VFUT, άλλοι να βρίσκονται στο Μεγάλο Ρέμα, άλλοι στη Ζαρκαδιά, στον Πάγκαλο ή στο Παρανέστι, τι θα γίνονταν. Επίσης ο κίνδυνος από πτώσεις δένδρων δεν εξέλειπε ούτε το Σαββάτο. Άλλο αξεπέραστο πρόβλημα ο πλημμυρισμένος Νέστος και το παραποτάμιο μονοπάτι. Προσωπικά κατανοώ απόλυτα, (επειδή το έχω βιώσει), την πικρία και την απογοήτευση που νιώθει κάποιος σε παρόμοιες περιπτώσεις. Χαμένος κόπος, ιδρώτας, στερήσεις, όνειρα, έξοδα. Τι να απαντήσεις! Τίποτε δεν είναι σίγουρο, μέχρι την τελευταία στιγμή. Αυτή είναι η φύση του αγωνίσματος και του βουνού. Μεταξύ του συναισθήματος και της λογικής, προέχει η λογική. Τι να πεις στον αθλητή που τρέχει 300 χιλιόμετρα και διακόπτεται ο αγώνας λόγω κακοκαιρίας στα τελευταία 30 χιλιόμετρα .

Σ’ ότι αφορά τον υποχρεωτικό εξοπλισμό. Η διοργάνωση κατά τα διεθνή πρότυπα καθιστά επιβεβλημένη την ύπαρξη ενός υποχρεωτικού εξοπλισμού. Προτείνει κατά την κρίση του καθενός και έναν προαιρετικό. Ο έλεγχος του υποχρεωτικού εξοπλισμού στην γραμματεία αποδείχθηκε ότι είναι χρονοβόρος, δημιουργεί εντάσεις και στην ουσία δεν είναι και αποτελεσματικός. Πολλά παράπονα τα προηγούμενα χρόνια ότι πολλοί αθλητές εμφανίζουν τον εξοπλισμό στη γραμματεία και τον αφαιρούν στη διάρκεια του αγώνα, ή τον φέρνουν τον δείχνουν και τον δανείζουν και στον φίλο τους για να περάσει τον έλεγχο. Για τους λόγους αυτούς καθιερώθηκε από πέρσι ο έλεγχος να γίνεται σε σημεία της διαδρομής με ποινή αποκλεισμού. Για φέτος ήταν στο Άντερο και στο Φρακτό.

Επίσης ένα άλλο μεγάλο θέμα, είναι η διαπίστωση ότι αρκετοί δεν διαβάζουν την προκήρυξη ή τους κανονισμούς του αγώνα, ή ακόμη τις ενημερωτικές επιστολές που τους στέλνει η διοργάνωση. Έτσι έρχονται στον αγώνα χωρίς πληροφορίες και ενημέρωση, ή με πλαστές εικόνες  για το που πάνε και λειτουργούν, σύμφωνα με το τι άκουσαν ή τους μετέφερε ο γνωστός τους.

Αντιλαμβάνομαι και συμμερίζομαι απόλυτα το παράπονο και την πικρία όσων βρέθηκαν στη φετινή διοργάνωση. Κατέγραψα κάθε υπόδειξη, παρατήρηση και σχόλιο των παρευρισκομένων στο Παρανέστι. Θα πρέπει να σταθώ όμως στην ευκολία και την συγκαλυμμένη ηδονή στην κριτική και στις απόψεις ορισμένων, που από απόσταση για λόγους προφανείς σε μένα αλλά και στους περισσότερους, ξεσπαθώνουν. Λίγη αυτοκριτική δεν βλάπτει!

Η διοργάνωση, βιώνοντας την πρωτόγνωρη αυτή οργανωτική εμπειρία,  όπως είθισται  κατέγραψε υποδείξεις, προβληματισμούς, αστοχίες, ελλείψεις. Με γνώμονα πάντα την ασφάλεια των αθλητών, συνοδών και εθελοντών, θα συνεχίσει και θα πράξει τα δέοντα, στην επόμενη διοργάνωση.

Με εκτίμηση
Παπαδόπουλος Μιχαήλ
Τεχνικός Δ/ντης VFT