Στα πρότυπα διοργανώσεων του εξωτερικού, η εκκίνηση των αγώνων δεν ήταν από το ίδιο μέρος, καθώς οι μικρότεροι αγώνες των 6 και 12χλμ ξεκίναγαν και τερμάτιζαν στο Κρίκελλο το Σάββατο. Εκεί έγινε και το pasta party καθώς και οι τεχνικές ενημερώσεις για τους αγώνες της Κυριακής. Οι αγώνες των 20, 42, 60 και 85 χλμ ξεκίναγαν και τερμάτιζαν στο δασύλλιο του προφήτη Ηλία Δομνίστας, λίγα μέτρα μακριά από τη κεντρική πλατεία.

Στον ελατοσκέπαστο χώρο του Προφήτη Ηλία, όπου και το ομώνυμο εκκλησάκι, είχε στηθεί από νωρίς το πρωί της Κυριακής η αψίδα και περίμενε τις εκκινήσεις των αγώνων. Στις 6:00 ακριβώς δόθηκε η εκκίνηση των μεγαλύτερων αγώνων της διοργάνωσης, των 85χλμ και των 60χλμ, με το πρώτο φως της ημέρας και κάποια πυροτεχνήματα να προσφέρουν ένα μαγικό τοπίο.

Η διαδρομή, η οποία ήταν στο μεγαλύτερο κομμάτι της σε Ελατοσκέπαστα μονοπάτια και δασικούς δρόμους, ήταν κοινή για τους δύο αγώνες, και χώριζε στην κορυφή του Φονιά, στο 54 περίπου χιλιόμετρο. Εμείς κάναμε τα 60χλμ.

Μετά την εκκίνηση και περνώντας από την πλατεία του χωριού, η διαδρομή πέρναγε πρώτα από την κορυφή Δεντρούλι (1650μ) και μετά από το πέρασμα μέσα από το χωρίο Άμπλιανη, ανέβαινε στη κορυφή Σαράνταινα (1820μ) όπου η θέα ήταν μαγευτική.

Στη συνέχεια κατεβαίνοντας στον Κρικελλοπόταμο και περνώντας κυριολεκτικά από μέσα, καθώς τα νερά δεν ήταν ορμητικά, η διαδρομή έφτανε στην πλατεία του Κρίκελλου με τα τρεχούμενα νερά.

Στο σημείο αυτό, όπου ήταν και σταθμός τροφοδοσίας, οι αθλητές έκαναν έναν μεγάλο κύκλο 6χλμ με 400μ ανάβασης σε ένα υψίπεδο μέσα σε έλατα, και επέστρεφαν πάλι στην πλατεία του χωριού.

Η συνέχεια ήταν κυρίως σε δασικό δρόμο με μόνη δυσκολία την ανάβαση στην κορυφή Φονιάς (1550μ), όπου η θέα ήταν μαγευτική, και παρότι στις απέναντι κορυφές ο καιρός είχε ήδη χαλάσει, μια ολιγόλεπτη στάση για ξεκούραση ήταν το κερασάκι στη τούρτα.

Ο τερματισμός ήταν πάλι στο δασύλλιο του Προφήτη Ηλία, όπου ο Γιώργος Τσιακίρης με τους συνεργάτες του περίμεναν μέχρι και τον τελευταίο αθλητή, έχοντας στήσει ένα μικρό πανηγύρι…παρά την δυνατή βροχή που ξέσπασε κάποια στιγμή.

Στα υπέρ της διοργάνωσης αξίζει να αναφέρουμε:

• Οι σταθμοί ήταν ακριβώς εκεί που τους χρειαζόσουν και είχαν τα απαραίτητα, χωρίς υπερβολές, ακριβώς στο πνεύμα του αγώνα. Το ίδιο και οι εθελοντές, που στήριζαν έμπρακτα όπου μπορούσαν.

• Εντυπωσιακή διαδρομή, στο μεγαλύτερο της ποσοστό ελατοσκέπαστη. Ίσως να μην προσφέρει την αίγλη άλλων μεγάλων αγώνων της πατρίδας μας, αλλά σε κάνει να ‘χάνεσαι μέσα στην παρθένα φύση του δασικού τοπίου, και η απουσία της πολυκοσμίας, προσφέρει μια φοβερή αίσθηση ηρεμίας.

Κάποια σημεία που θα βελτιώσουν την διοργάνωση νομίζω είναι:

• Εκεί που η διαδρομή φεύγει από το Κρίκελλο, κάνει έναν γύρο 6χλμ και επιστρέφει, δεν υπάρχει ενδιάμεσα κανένα check point. Για την αρτιότητα των αποτελεσμάτων θα προτείναμε να υπάρχει κάποιος άνθρωπος της διοργάνωσης ενδιάμεσα.

• Στη ίδια φιλοσοφία με το προηγούμενο, φτάνοντας στον 4^ο σταθμό τροφοδοσίας οι αθλητές ανεβαίνουν στη κορυφή της Σαράνταινας και επιστρέφουν από τα ίδια. Θα προτείναμε να υπάρχει κάποιος άνθρωπος της διοργάνωσης στη κορυφή και να καταγράφει τους αθλητές, για να διασφαλιστεί ότι όλοι θα φτάσουν στη κορυφή.

• Ο τερματισμός των αγώνων ίσως θα ήταν καλύτερο να γίνεται στη κεντρική πλατεία της Δομνίστας 200 μέτρα νωρίτερα. Το σημείο αυτό έχει μεγάλη επισκεψιμότητα λόγω των καταστημάτων και προσφέρεται περισσότερο.

Μπορείτε να δείτε τα αποτελέσματα όλων των αγώνων της διοργάνωσης σε αυτό το link!

Χρήστος Κατσιρόπουλος