[Advendure]: Γιώργο, πριν από δύο χρόνια, όταν είχαμε ξανασυζητήσει για τη διοργάνωση, μας είχες μιλήσει για το όραμά σου για τα επόμενα 2–3 χρόνια: "Είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος από τα πρώτα χρόνια της διοργάνωσης και θα ήθελα στα επόμενα 2–3 χρόνια να ανεβάσουμε το επίπεδό της και να φιλοξενούμε γύρω στους 1000 αθλητές." Πόσο κοντά βρίσκεστε πλέον σε αυτό το όραμα; Και πόσο ευχαριστημένος είσαι από όσα έχετε καταφέρει αυτά τα πέντε χρόνια;

[Γιώργος Τσακίρης]: Στο Evrytania Trail Races, από την πρώτη στιγμή υπήρχε ένα ξεκάθαρο όραμα: να εξελιχθεί σε μια διοργάνωση υψηλού επιπέδου που θα προσελκύει αθλητές από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Σήμερα, δύο χρόνια μετά από εκείνη τη συζήτηση, μπορώ να πω ότι έχουμε κάνει πολύ σημαντικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Η συμμετοχή αυξάνεται σταθερά κάθε χρόνο και βρισκόμαστε πλέον αρκετά κοντά στον στόχο των 1000 αθλητών, κάτι που δείχνει ότι η διοργάνωση κερδίζει την εμπιστοσύνη και το ενδιαφέρον της κοινότητας του trail running. Από την άλλη, η επιτυχία δεν μετριέται μόνο σε αριθμούς. Είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι από τη συνολική εμπειρία που προσφέρουμε: την ποιότητα των διαδρομών, την οργάνωση, την ασφάλεια, αλλά και τη φιλοξενία της περιοχής. Το feedback που λαμβάνουμε από τους αθλητές είναι ίσως η μεγαλύτερη επιβεβαίωση ότι κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση. Κοιτώντας αυτά τα πέντε χρόνια συνολικά, υπάρχει σίγουρα μεγάλη ικανοποίηση, αλλά και διάθεση για συνεχή εξέλιξη. Το όραμα παραμένει ζωντανό — όχι μόνο να φτάσουμε έναν αριθμό συμμετοχών, αλλά να καθιερωθεί το Evrytania Trail Races ως ένας από τους πιο ποιοτικούς και ξεχωριστούς αγώνες βουνού στην Ελλάδα.

[Advendure]: Σαν διοργάνωση, ακολουθείτε το πρότυπο των μεγάλων αγώνων του εξωτερικού, με ένα “μπουκέτο” 6 αγώνων, από 6Κ μέχρι 85Κ. Γεμίζουν όλοι αυτοί οι αγώνες από αθλητές; Και σε ποιο κοινό απευθύνεται ο καθένας από αυτούς;

[Γιώργος Τσακίρης]: Tο "μπουκέτο" των 6 αγώνων είναι συνειδητή επιλογή, ακριβώς για να καλύψει όλο το φάσμα των αθλητών — από αρχάριους μέχρι πολύ έμπειρους ultra runners. Δεν έχουν όλοι οι αγώνες την ίδια πληρότητα, αλλά συνολικά βλέπουμε ότι υπάρχει πολύ καλή ανταπόκριση σε όλες τις αποστάσεις. Οι μικρότερες διαδρομές (6Κ και 12Κ) γεμίζουν πιο εύκολα, γιατί απευθύνονται σε ένα πιο ευρύ κοινό: νέους αθλητές, ανθρώπους που θέλουν να δοκιμάσουν για πρώτη φορά το trail running ή ακόμα και σε συνοδούς που θέλουν να ζήσουν την εμπειρία της διοργάνωσης. Από την άλλη, οι μεσαίες αποστάσεις (20Κ – 40Κ) είναι ίσως η "καρδιά" της διοργάνωσης. Εκεί βλέπουμε τη μεγαλύτερη ισορροπία σε συμμετοχές, με αθλητές που έχουν ήδη εμπειρία και θέλουν κάτι πιο απαιτητικό, αλλά όχι ακραίο. Όσον αφορά τις μεγάλες αποστάσεις (60Κ και 85Κ), αυτές απευθύνονται σε πιο εξειδικευμένο κοινό — σε αθλητές με εμπειρία στα ultra trail, που αναζητούν μια δυνατή πρόκληση σε ένα απαιτητικό αλλά και εντυπωσιακό φυσικό περιβάλλον. Μπορεί αριθμητικά να είναι λιγότεροι, αλλά αποτελούν ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ταυτότητας του αγώνα.

Στην ουσία, κάθε απόσταση έχει τον ρόλο της. Το ζητούμενο για εμάς δεν είναι απλώς να "γεμίσουν" όλοι οι αγώνες, αλλά να προσφέρουμε μια ολοκληρωμένη εμπειρία που να καλύπτει διαφορετικά επίπεδα και στόχους και να φέρνει όλο και περισσότερους ανθρώπους πιο κοντά στο βουνό και το trail running.

[Advendure]: Οργανωτικά, πόσο δύσκολο είναι συνολικά να συντονίζεις 6 αγώνες σε ένα Σαββατοκύριακο, σε μια μάλιστα περιοχή με μικρούς οικισμούς και όχι μεγάλη προσφορά σε “χέρια” εθελοντών και χορηγών.

[Γιώργος Τσακίρης]: H διοργάνωση 6 αγώνων μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο είναι χωρίς υπερβολή μια πολύ απαιτητική άσκηση συντονισμού, ειδικά σε μια περιοχή όπως η Ευρυτανία, με μικρούς οικισμούς και περιορισμένους διαθέσιμους πόρους. Οι προκλήσεις είναι πολλές και ξεκινούν μήνες πριν: χαράξεις και σηματοδοτήσεις διαδρομών σε δύσβατο τερέν, θέματα ασφάλειας, τροφοδοσίες σε απομακρυσμένα σημεία, μετακινήσεις, επικοινωνία, αλλά και η διαχείριση διαφορετικών αγώνων που "τρέχουν" παράλληλα ή διαδοχικά.

Το κομμάτι των εθελοντών είναι ίσως το πιο κρίσιμο. Δεν υπάρχει η "πολυτέλεια" μεγάλων πόλεων, οπότε βασιζόμαστε πολύ στην τοπική κοινωνία και ευτυχώς υπάρχει μεγάλη διάθεση και αγάπη για τον αγώνα. Το ίδιο ισχύει και για τους χορηγούς, όπου χρειάζεται συνεχής προσπάθεια για να χτίζονται συνεργασίες που στηρίζουν ουσιαστικά τη διοργάνωση.

Από την άλλη, αυτή ακριβώς η δυσκολία είναι που δίνει και τον χαρακτήρα της διοργάνωσης. Υπάρχει μια πιο ανθρώπινη, πιο αυθεντική προσέγγιση, που τη νιώθουν και οι αθλητές. Δεν θα πω ότι είναι εύκολο, κάθε χρόνο είναι ένα μικρό "στοίχημα". Αλλά με σωστό σχεδιασμό, εμπειρία που χτίζεται χρόνο με τον χρόνο και μια πολύ δεμένη ομάδα, καταφέρνουμε όχι μόνο να το διαχειριζόμαστε, αλλά και να βελτιωνόμαστε συνεχώς.

[Advendure]: Πάμε τώρα στο τριήμερο του Αγίου Πνεύματος (30–31 Μαΐου) και στη φετινή, 5η διοργάνωση. Με ποια φιλοσοφία την προσεγγίζετε; Υπάρχει κάτι νέο που θα δούμε φέτος; Και πώς προχωρούν οι προετοιμασίες, παρόλο που απέχουμε ακόμα αρκετά; Θα υπάρξουν κάποιες διευκολύνσεις (κόστος διαμονής, μεταφορικά κτλ) για τους αθλητές που θα έλθουν να τρέξουν;

[Γιώργος Τσακίρης]: Για την 5η διοργάνωση του Evrytania Trail Races, η φιλοσοφία μας παραμένει σταθερή, αλλά ταυτόχρονα εξελίσσεται: θέλουμε κάθε χρόνο να κάνουμε ένα μικρό αλλά ουσιαστικό βήμα μπροστά. Δεν μας ενδιαφέρει απλώς να μεγαλώνει η διοργάνωση, αλλά να βελτιώνεται σε όλα τα επίπεδα, από την εμπειρία του αθλητή μέχρι τη συνολική αίσθηση που αφήνει.

Φέτος, δίνουμε ακόμα μεγαλύτερη έμφαση στην εμπειρία: καλύτερη σήμανση και υποστήριξη στις διαδρομές, αναβάθμιση σε σταθμούς τροφοδοσίας, αλλά και πιο οργανωμένη ροή στο αγωνιστικό τριήμερο, ώστε οι συμμετέχοντες να απολαμβάνουν πραγματικά όλη τη διαδικασία, όχι μόνο τον αγώνα τους. Υπάρχουν και κάποιες μικρές εκπλήξεις που θα ανακοινωθούν πιο κοντά στη διοργάνωση, κυρίως στο κομμάτι της συνολικής εμπειρίας και της σύνδεσης με την τοπική κουλτούρα.

Οι προετοιμασίες κινούνται ήδη σε πολύ καλό επίπεδο. Παρότι υπάρχει ακόμα χρόνος, για εμάς η διοργάνωση είναι μια διαδικασία που "τρέχει" όλο τον χρόνο. Έχουμε πλέον την εμπειρία των προηγούμενων ετών, που μας επιτρέπει να δουλεύουμε πιο στοχευμένα και να προλαμβάνουμε δυσκολίες.

Όσον αφορά τις διευκολύνσεις, γνωρίζουμε ότι η πρόσβαση και η διαμονή είναι βασικοί παράγοντες για έναν αθλητή. Γι' αυτό και βρισκόμαστε σε συνεργασία με τοπικά καταλύματα για καλύτερες τιμές, ενώ προσπαθούμε να εξασφαλίσουμε και πιο οργανωμένες λύσεις σε επίπεδο μετακίνησης, ώστε να γίνει πιο εύκολη η συμμετοχή, ειδικά για όσους έρχονται από μακριά.

Στόχος μας είναι ξεκάθαρος: να κάνουμε την εμπειρία όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη και "φιλική" για τον αθλητή, χωρίς να χάνεται ο αυθεντικός χαρακτήρας της διοργάνωσης.

[Advendure]: Το 2024 είχες επισκεφτεί το Annecy για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ορεινού Τρεξίματος. Είχαμε μάλιστα φιλοξενήσει ένα άρθρο σου, όπου μοιραζόσουν τις εντυπώσεις σου αλλά και τις σκέψεις που αποκόμισες για τη δική σου διοργάνωση. Τελικά, ενσωμάτωσες κάποια από αυτά τα στοιχεία; Και πώς βλέπεις αυτή την εμπειρία δύο χρόνια μετά;

[Γιώργος Τσακίρης]: Η εμπειρία από το European Mountain Running Championships στο Annecy ήταν πραγματικά καθοριστική όχι μόνο ως εικόνα, αλλά κυρίως ως νοοτροπία. Γυρνώντας τότε, υπήρχαν αρκετά πράγματα που θέλαμε να "μεταφράσουμε" στα δεδομένα του Evrytania Trail Races. Και ναι, σε έναν βαθμό έχουμε ήδη ενσωματώσει κάποια από αυτά. Όχι ως αντιγραφή, αλλά ως προσαρμογή.

Το βασικότερο ήταν η έμφαση στη συνολική εμπειρία του αθλητή: από τη ροή της διοργάνωσης και την καθαρότητα στην ενημέρωση, μέχρι τη λειτουργία των σταθμών και τη συνέπεια σε κάθε λεπτομέρεια. Επίσης, μας επηρέασε πολύ ο τρόπος που "δένει" ο αγώνας με τον τόπο, πώς η τοπική κοινωνία γίνεται μέρος της εμπειρίας και όχι απλώς υποστηρικτικός παράγοντας.

Δύο χρόνια μετά, βλέπω αυτή την εμπειρία πιο ώριμα. Τότε σε εντυπωσιάζουν πολλά πράγματα· τώρα καταλαβαίνεις ποια είναι πραγματικά εφαρμόσιμα και ποια όχι, ειδικά σε μια περιοχή με διαφορετικές δυνατότητες και περιορισμούς όπως η Ευρυτανία. Και ίσως αυτό είναι το πιο σημαντικό: δεν προσπαθούμε να γίνουμε "ένα μικρό Annecy". Προσπαθούμε να κρατήσουμε την αυθεντικότητά μας, παίρνοντας όμως ιδέες που ανεβάζουν το επίπεδο. Αν κάτι έχει μείνει τελικά από εκείνο το ταξίδι, είναι η φιλοσοφία της συνέπειας και της προσοχής στη λεπτομέρεια — γιατί αυτές είναι που κάνουν τη διαφορά σε μια διοργάνωση.

Φέτος θα επισκεφτώ και θα συμμετάσχω στο European Mountain Running Championships 5-7 Ιουνίου στο Kamnik της Σλοβενίας

[Advendure]: Ένα νέο στοιχείο που βλέπουμε φέτος είναι η συμμετοχή αθλητών / ambassadors στη διοργάνωση. Τι σημαίνει αυτό για εσάς; Πώς επιλέχθηκαν και με ποιον τρόπο επηρεάζουν τον αγώνα και τη συνολική φιλοσοφία του;

[Γιώργος Τσακίρης]: H παρουσία αθλητών / ambassadors δεν είναι απλώς ένα "επικοινωνιακό εργαλείο", αλλά μια πιο ουσιαστική επιλογή που συνδέεται με τη φιλοσοφία μας. Για εμάς, οι ambassadors είναι άνθρωποι που εκφράζουν το πνεύμα του αγώνα: αγαπούν το βουνό, σέβονται τη φύση, έχουν αυθεντική σχέση με το trail running και μπορούν να μεταφέρουν αυτή την εμπειρία προς τα έξω. Δεν μας ενδιέφερε να επιλέξουμε απλώς γνωστά ονόματα, αλλά προσωπικότητες που ταιριάζουν πραγματικά με την ταυτότητα της διοργάνωσης. Η επιλογή έγινε με βάση αυτό ακριβώς το κριτήριο, την αυθεντικότητα και τη σύνδεση με αυτό που θέλουμε να "πρεσβεύει" ο αγώνας. Και ο ρόλος τους δεν περιορίζεται μόνο στην προβολή. Είναι ενεργό κομμάτι της εμπειρίας: συμμετέχουν, επικοινωνούν με τον κόσμο, μεταφέρουν εικόνες και συναισθήματα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον αγώνα. Παράλληλα, λειτουργούν και σαν μια "γέφυρα" προς ένα ευρύτερο κοινό. Μέσα από αυτούς, περισσότεροι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με το trail running, αλλά και με τη συγκεκριμένη διοργάνωση και την περιοχή της Ευρυτανίας. Σε επίπεδο φιλοσοφίας, δεν αλλάζει κάτι — ίσα ίσα ενισχύεται. Γιατί όταν οι άνθρωποι που εκπροσωπούν έναν αγώνα είναι ευθυγραμμισμένοι με τις αξίες του, τότε το μήνυμα γίνεται πιο καθαρό και πιο δυνατό.

[Advendure]: Πώς εξελίσσεται ο δραστήριος σύλλογός σας, "Ε4 – Το Πάντα Βρέχει", παράλληλα με τη διοργάνωση; Με αφορμή το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, θα διοργανωθούν και φέτος παράλληλες εκδηλώσεις;

[Γιώργος Τσακίρης]: Ο σύλλογος Ε4 – Το Πάντα Βρέχει εξελίσσεται παράλληλα με το Evrytania Trail Races και, στην ουσία, αποτελεί τη "βάση" πάνω στην οποία έχει χτιστεί όλη η διοργάνωση. Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε μια σταθερή ανάπτυξη, όχι μόνο σε αριθμό μελών αλλά κυρίως σε δράσεις και παρουσία στην περιοχή. Ο σύλλογος δεν δραστηριοποιείται μόνο στο κομμάτι των αγώνων, αλλά και σε πεζοπορίες, δράσεις στο βουνό, εθελοντισμό και πρωτοβουλίες που φέρνουν τον κόσμο πιο κοντά στη φύση. Αυτό δημιουργεί μια ζωντανή κοινότητα, που στηρίζει ουσιαστικά και τη διοργάνωση.

Σε ό,τι αφορά το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, ο στόχος είναι όπως και τα προηγούμενα χρόνια, να μην είναι μόνο ένα αγωνιστικό event, αλλά μια συνολική εμπειρία. Έτσι, θα υπάρξουν και φέτος παράλληλες εκδηλώσεις που θα πλαισιώνουν τους αγώνες. Ξεχωριστή θέση σε αυτές θα έχει η γιορτή μανιταριού, με μανιταρομαγειρέματα και ένα ιδιαίτερο μανιταρο–pasta party, που δίνει ένα πιο γαστρονομικό και κοινωνικό χαρακτήρα στο τριήμερο. Είναι μια ευκαιρία για αθλητές και επισκέπτες να έρθουν πιο κοντά, να χαλαρώσουν και να γνωρίσουν την τοπική γεύση και φιλοξενία.

Παράλληλα, την Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, η εμπειρία κορυφώνεται με μουσική και χορούς από πολιτιστικούς συλλόγους στην πλατεία στο Κρίκελλο Ευρυτανίας, δίνοντας έναν έντονα παραδοσιακό και γιορτινό τόνο στη διοργάνωση. Θα υπάρχουν επίσης δραστηριότητες για συνοδούς και επισκέπτες, πιο χαλαρές δράσεις στο βουνό, αλλά και στοιχεία που αναδεικνύουν την τοπική κουλτούρα. Θέλουμε κάποιος που θα έρθει, είτε τρέξει είτε όχι, να ζήσει κάτι ολοκληρωμένο και αυθεντικό.

Στην ουσία, ο σύλλογος και η διοργάνωση λειτουργούν συμπληρωματικά: ο ένας ενισχύει τον άλλον. Και αυτό είναι που δίνει διάρκεια και προοπτική σε όλο το εγχείρημα.

[Advendure]: Μετά από μια πενταετία, βλέπεις να υπάρχει εξέλιξη όσο αφορά τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας στη διοργάνωση;

[Γιώργος Τσακίρης]: Στη διοργάνωση μας, ένα από τα πιο σημαντικά και ίσως πιο "αθόρυβα" κέρδη αυτής της πενταετίας είναι ακριβώς η εξέλιξη της συμμετοχής της τοπικής κοινωνίας. Στην αρχή υπήρχε —λογικά— μια πιο διστακτική στάση. Όσο όμως περνούσαν τα χρόνια, ο κόσμος άρχισε να γνωρίζει τη διοργάνωση, να την εμπιστεύεται και τελικά να την αγκαλιάζει. Σήμερα βλέπουμε όλο και περισσότερους κατοίκους να συμμετέχουν ενεργά, είτε ως εθελοντές, είτε ως υποστηρικτές, είτε απλώς ως μέρος της ατμόσφαιρας του αγώνα. Είναι πολύ σημαντικό ότι η διοργάνωση δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως "κάτι ξένο", αλλά ως κάτι που ανήκει στην περιοχή. Οι τοπικοί φορείς, οι επαγγελματίες, οι σύλλογοι και οι κάτοικοι παίζουν ολοένα και πιο ουσιαστικό ρόλο. Φυσικά, πάντα υπάρχει περιθώριο εξέλιξης — ειδικά σε μια περιοχή με μικρό πληθυσμό και αντικειμενικές δυσκολίες. Όμως η πορεία είναι ξεκάθαρα ανοδική και αυτό μας δίνει μεγάλη ικανοποίηση. Για εμάς, ίσως αυτό είναι και το πιο σημαντικό "στοίχημα": να μεγαλώνει η διοργάνωση μαζί με την τοπική κοινωνία — όχι παράλληλα ή ανεξάρτητα από αυτήν.

[Advendure]: Για τους αθλητές / αναγνώστες που ίσως δεν έχουν γνωρίσει ακόμα τη διοργάνωση και την πανέμορφη φύση της Ευρυτανίας, δώσε μας μια σύντομη εικόνα των πιο εντυπωσιακών σημείων που θα διασχίσουν οι συμμετέχοντες. Τεχνικά, τι να περιμένουν από τους αγώνες;

[Γιώργος Τσακίρης]: Φανταστείτε να ξυπνάτε νωρίς το πρωί στην καρδιά της Ευρυτανίας, να νιώθετε τον καθαρό αέρα στα πνευμόνια και γύρω σας ένα τοπίο που κόβει την ανάσα: πυκνά ελατοδάση που απλώνονται παντού, πλαγιές που κατεβαίνουν απαλά μέχρι τις λίμνες, μικρά παραδοσιακά χωριά, που λειτουργούν ως ζωντανοί σταθμοί τροφοδοσίας για τους αθλητές, να ξεπροβάλλουν μέσα στο πράσινο, και φαράγγια με κρυστάλλινα νερά που γυαλίζουν στον ήλιο. Η Ευρυτανία φιλοξενεί μερικά από τα καθαρότερα οικοσυστήματα της Ευρώπης, κάτι που προσθέτει μοναδική αξία σε κάθε εμπειρία στο βουνό.

Η διάσχιση του Κρικκελοπόταμου και η θέα σε Σαράνταινα, Βαρδούσια, Βελούχι και Καλιακούδα θα μείνουν ανεξίτηλες στη μνήμη κάθε αθλητή, προσφέροντας στιγμές δροσιάς, δέους και απόλυτης σύνδεσης με το βουνό. Καθώς ξεκινάτε, τα μονοπάτια μοιάζουν με φυσικό χαλί, μαλακό, σφιχτό και άνετο, που αγκαλιάζει τα πόδια σε κάθε βήμα. Το τρέξιμο γίνεται σχεδόν σαν χορός με τη φύση, και η αίσθηση της επαφής με το βουνό είναι απόλυτα αυθεντική, χωρίς να χρειάζεται να ανησυχείτε για ρίζες ή πέτρες.

Τεχνικά, οι διαδρομές καλύπτουν όλο το φάσμα: οι μικρότερες αποστάσεις (6Κ και 12Κ) προσφέρουν μια πρώτη γεύση από trail running σε ασφαλές και άνετο τερέν, ενώ οι μεγαλύτερες (20K, 42K, 60Κ και 85Κ) φέρνουν πιο έντονη υψομετρική πρόκληση και απαιτούν καλή διαχείριση ρυθμού και αντοχής, χωρίς όμως να χάνουν τη μαγεία της ομορφιάς γύρω σας.

Στην ουσία, κάθε βήμα είναι μια μικρή περιπέτεια που συνδυάζει φυσική ομορφιά, άνετο και φιλικό τερέν και την αίσθηση ότι τρέχετε μέσα σε έναν ζωντανό, μαγικό κόσμο. Κάθε αγώνας δεν είναι απλώς μια διαδρομή είναι μια εμπειρία που μένει ανεξίτηλη στη μνήμη του κάθε συμμετέχοντα.

[Advendure]: Καθώς “τρέχει” πλέον ο χρόνος μέσα στο 2026, υπάρχουν κάποιες άλλες διοργανώσεις που θα δοθεί η ευκαιρία σε αθλητές που ενδιαφέρονται να έρθουν, να μιλήσουν μαζί σας, τόσο με εσένα προσωπικά, όσο και με τους ambassadors που σας εκπροσωπούν;

[Γιώργος Τσακίρης]: Όπως ξέρεις, δεν μπορώ να μείνω ποτέ στάσιμος. Το όραμά μου για το Evrytania Trail Races είναι να εξελίσσεται συνεχώς, τόσο σε επίπεδο συμμετοχής όσο και σε επίπεδο εμπειρίας για τους αθλητές. Στο κοντινό μέλλον, θέλω να βελτιώσουμε ακόμα περισσότερο τη διαχείριση των διαδρομών, να προσφέρουμε περισσότερες διευκολύνσεις στους συμμετέχοντες και να ενισχύσουμε τη σύνδεση με την τοπική κοινότητα. Μακροπρόθεσμα, το όραμά μου είναι η Ευρυτανία να γίνει προορισμός αναγνωρισμένος όχι μόνο για την ομορφιά της φύσης της, αλλά και για την ποιότητα των trail αγώνων της. Θέλω να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον όπου οι δρομείς αισθάνονται ασφάλεια, ελευθερία και έμπνευση, και ταυτόχρονα η περιοχή να ωφελείται από την ανάπτυξη αθλητικού και οικοτουριστικού ενδιαφέροντος. Στο τέλος, κάθε βήμα και κάθε ιδέα υπηρετεί έναν σκοπό: να φέρουμε περισσότερους ανθρώπους κοντά στη φύση, να μοιραστούμε τη χαρά του ορεινού τρεξίματος και να αφήσουμε μια θετική, βιώσιμη κληρονομιά για τις επόμενες γενιές.

Δημήτρης Τρουπής