Πως αλλιώς να χαρακτηρίσεις την ησυχία που “ακούς” διασχίζοντας το φαράγγι του Βίκου, την παλέτα των χρωμάτων που χορεύουν μπροστά σου στο ξημέρωμα στην Τσούκα Ρόσσα, την επιβλητική και αλλόκοτη αγριάδα της Νταβάλιστας, την ομορφιά που βλέπεις στα λιβάδια στο Σιάδι της μύγας και στις αλπικές λίμνες, στα υψηλής τέχνης πέτρινα γεφύρια και στα πετρόκτιστα χωριά του Ζαγορίου, στα άγρια άλογα στο αλπικό κομμάτι;  Είναι τέτοιο το μέγεθος της ποικιλίας των διαφορετικών πανέμορφων τοπίων στους αγώνες του Zagori Mountain Running που οι αισθήσεις είναι συνεχώς σε εγρήγορση, ρουφώντας συνεχώς εικόνες, ήχους και γεύσεις που σου δίνουν δύναμη για να αντέξεις τον υψηλό βαθμό δυσκολίας των διαδρομών.

Θα σταθώ για λίγο στο καταπληκτικό μονοπάτι που προστέθηκε φέτος στον Marathon και το οποίο μας κατέβασε από το Καπέσοβο μέσα στο φαράγγι του Βίκου. Πραγματικά πολύ όμορφη διαδρομή που ανέβασε ακόμη περισσότερο την ποιότητα του αγώνα όσο αφορά το αισθητικό της κομμάτι. Με την προσθήκη αυτή, που ήταν και ο βασικός λόγος που επέλεξα φέτος να αγωνιστώ στον Marathon,  μπορούμε να πούμε πλέον ξεκάθαρα ότι το Zagori Mountain Running είναι ένα φεστιβάλ ορεινού τρεξίματος όπου οι διακριτοί του αγώνες είναι εντελώς ανεξάρτητοι ως διαδρομές, πολύ υψηλής αισθητικής αξίας και θα μπορούσαν να σταθούν ξεχωριστά ως αγώνες. Είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο να το πετύχει μια διοργάνωση και χαρακτηρίζει ελάχιστους αγώνες ακόμη και στο εξωτερικό με βάση την εμπειρία μας.

Πρόσφατα παρουσιάσαμε σε ένα άρθρο στο Advendure την προτεινόμενη βαθμολόγηση από τους αθλητές στα πλαίσια της ITRA, που λαμβάνει υπόψη μια πληθώρα παραμέτρων για την αξιολόγηση κάποιου αγώνα. Καθώς σκεφτόμουνα την εμπειρία που είχαμε όλο αυτό το διάστημα από την προετοιμασία του Zagori Mountain Running, αλλά και συμμετέχοντας στον αγώνα και τις εκδηλώσεις του, αναλογίστηκα το πόσο υψηλή βαθμολογία θα είχε σχεδόν σε όλες τις ξεχωριστές παραμέτρους που ολοκληρώνουν μια διοργάνωση, και που δεν είναι μόνο η αισθητική της διαδρομής στην οποία παίρνει αναμφισβήτητα άριστα.

Η δουλειά στα μονοπάτια ήταν εξαιρετική, με παρεμβάσεις σε επικίνδυνα σημεία, τεχνητά σκαλοπάτια σε σαθρά μέρη, σκοινιά για υποβοήθηση σε μονοπάτια δίπλα σε γκρεμούς, μέχρι και μόνιμες προσθήκες όπως η νέα πετρόχτιστη πηγή μέσα στο φαράγγι του Βίκου που δεν βοηθούν μόνο τους αθλητές, αλλά και τους πεζοπόρους που θέλουν να χαρούν το φυσικό τοπίο του Ζαγορίου. Και όλα αυτά ήσυχα κατά την διάρκεια της προετοιμασίας του αγώνα, χωρίς τυμπανοκρουσίες. Το ίδιο εξαιρετική ήταν και η σήμανση των διαδρομών, αφού δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να χαθεί κάποιος, αν τηρούσε την στοιχειώδη λογική όταν τρέχουμε σε αγώνες ορεινού τρεξίματος. Η κλασσική διασταύρωση για μερικά χιλιόμετρα των αθλητών του TeRA και του Marathon πολύ όμορφη και εμψυχωτική για όλους.

Παλιότερα η διοργάνωση είχε δεχτεί κριτική για κάποιες ελλείψεις σε σταθμούς ανεφοδιασμού. Φέτος ήταν άψογη. Ακόμη θυμάμαι την έκπληξη μου από το πόσο παγωμένο ήταν το νερό, το καρπούζι αλλά και η κόκα κόλα στον σταθμό του Αυγερινού, μέσα στη ζέστη και τον ήλιο! Πολύ ζεστοί και εμψυχωτικοί οι εθελοντές, πρόθυμοι να βοηθήσουν τον κάθε αθλητή. Δεν μπορούμε παρά να τους πούμε συγχαρητήρια για το έργο τους, όπως και στους ανθρώπους που δούλεψαν σε όλες τις παραμέτρους της διοργάνωσης το διάστημα που προηγήθηκε αλλά και όταν η αυλαία έπεσε στο Ζαγόρι.

Το κλίμα μέσα στα χωριά που περνούσαν οι διαδρομές ήταν όμορφο, αλλά αυτό που ξεχωρίζει το Zagori Mountain Running είναι οι …. δυο τερματισμοί! Ναι, καλά διαβάζετε, δυο τερματισμοί σε κάθε έναν από το TeRA και τον Marathon. Ο πρώτος γεμάτος ενθουσιασμό περνώντας την πλατεία του Τσεπέλοβου με πάρα πολύ κόσμο να χειροκροτεί από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο αθλητή και ο δεύτερος – ο κανονικός – λίγες εκατοντάδες μέτρα πιο μετά στον χώρο τερματισμού στο γυμνάσιο του Τσεπέλοβου! Αν βαθμολογούσαμε λοιπόν το κλίμα του αγώνα, θα δίναμε και εδώ ψηλό βαθμό, άσχετα αν απέχουμε ακόμη συνολικά σαν Ελλάδα από τους μεγάλους αγώνες στο εξωτερικό.

Φυσικά μια διοργάνωση θέλει και τον υψηλό συναγωνισμό από κορυφαίους αθλητές, και τις σπουδαίες επιδόσεις. Φέτος είχαμε την συμμετοχή της αφρόκρεμας των ελλήνων αθλητών ορεινού τρεξίματος, αλλά και σπουδαίων ξένων όπως ο Καταλανός Jessed Hernandez και ο Ιταλός Giulio Ornati. Ο συναγωνισμός έφερε και ρεκόρ διαδρομής τόσο στους άντρες με τον Δημήτρη Θεοδωρακάκο να καταρρίπτει το δικό του προηγούμενο ρεκόρ με επίδοση 9:18:06, όσο και στις γυναίκες με την Γλυκερία Τζιατζιά να καταφέρνει επίδοση 11:12:07. Θα ήθελα να ξεχωρίσω και την εξαιρετική εμφάνιση και επίδοση του Γιάννη Παπαηλία (10:10:18) που έδειξε τι σημαίνει άνθρωπος των βουνών! Στους αγώνες έτρεξαν πάνω από 1.500 αθλητές και αυτό δείχνει την αγάπη που δείχνει η κοινότητα του ορεινού τρεξίματος στην χώρα μας για την φύση του Ζαγορίου και την διοργάνωση. Τα αποτελέσματα των αγώνων της διοργάνωσης μπορείτε να τα δείτε εδώ.

Μια από τις σημαντικές παραμέτρους σε έναν αγώνα είναι ο σεβασμός στο περιβάλλον. Εξαιρετική καινοτομία του Zagori Mountain Running είναι η αναγραφή του αριθμού bib στις συσκευασίες των τροφίμων (gel, μπάρες κτλ.) που μεταφέρει ο αθλητής μαζί του και οι ποινές που επιφέρει το να το πετάξει κανείς στη διαδρομή. Άσχετα αν θεωρούμε ότι ο οποιοσδήποτε τρέχει ή πεζοπορεί στο βουνό πρέπει από μόνος του να έχει τη στοιχειώδη λογική να προστατεύει την φύση, είναι κάτι που βοηθάει στο να το σκεφτεί διπλά κάποιος να πετάξει ένα π.χ άδειο τζελάκι.

Η μεταφορά των δραστηριοτήτων στο προαύλιο του γυμνασίου του Τσεπέλοβου αποδείχτηκε ιδιαίτερα πετυχημένη. Και η expo “πήρε τον αέρα της”, και το εξαιρετικό και με ποικιλία pasta party βρήκε τον χώρο που απαιτούσε για πάνω από 1.500 αθλητές. Ουσιαστικά ο χώρος βοήθησε σημαντικά στο να βρίσκονται μαζί οι αθλητές, οι συνοδοί τους και οι θεατές/επισκέπτες, δίνοντας στην διοργάνωση έναν πιο χαρούμενο τόνο, ο οποίος ενισχύθηκε και από τη συναυλία που έγινε το βράδυ του Σαββάτου.

Ένας αγώνας όμως δεν κρίνεται πλέον στην εποχή μας μόνο από το διήμερο που πραγματοποιείται, αλλά και από το διάστημα των προηγούμενων μηνών. Η βελτίωση που είδαμε φέτος στο web-site της διοργάνωσης, που σχεδιάστηκε από το μηδέν ήταν εκπληκτική. Πραγματικά δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τους μεγαλύτερους αγώνες του εξωτερικού. Το ίδιο και η αφίσα του Zagori Mountain Running 2017 που ήταν πανέμορφη (περιζήτητο το buff με το αγριόγιδο της Πίνδου, με μέρος των εσόδων από τις πωλήσεις του να πηγαίνει στην προστασία του αυτού του σπάνιου και πανέμορφου ζώου). Σε διεθνή πρότυπα και η διαδικασία εγγραφών με τα διαφορετικά pack, τις συνεντεύξεις τύπου, τα εξαιρετικά video-trailer και την πληροφόρηση μέσω του facebook και των χορηγών επικοινωνίας. Πολύ ψηλός βαθμός σε όλες αυτές τις παραμέτρους. Όμορφη επίσης η μπλούζα των αθλητών, το finisher t-shirt αλλά και τα μετάλλια.

Τελικά αυτό που μένει σαν επιμύθιο μέσα από την πορεία της διοργάνωσης στον χρόνο είναι ότι ο Βασίλης Τζουμάκας και οι συνεργάτες του κατάφεραν κάτι πολύ όμορφο και δύσκολο. Να συνδυάσουν την μεγάλη αγάπη τους για το Ζαγόρι και την επιθυμία τους να “ανοίξουν” τα μονοπάτια του για να τα ζήσουμε και να τα θαυμάσουμε όλοι εμείς, με τον επαγγελματισμό που πρέπει να χαρακτηρίζει μια μεγάλη και ιδιαίτερα πολύπλοκη διοργάνωση ορεινού τρεξίματος σε όλες τις παραμέτρους της. Και όλο αυτό το κατάφεραν χωρίς να χάνουν την γνησιότητα τους σαν άνθρωποι, την φιλική τους διάθεση και το χαμόγελο τους σε καμία στιγμή. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο παράσημο που τους αξίζει και που το κέρδισαν μέσα από τα χιλιάδες χαμόγελα που έλαμψαν στον τόπο πίσω απ΄το βουνό το διήμερο του Zagori Mountain Running 2017!

Δημήτρης Τρουπής