Θα σας πω γιατί είχα πρόβλημα. To HardRock είναι τελείως διαφορετικό από οτιδήποτε έχω κάνει μέσα στην χρονιά. Στο HardRock ακόμα και αυτοί που κινούνται γρήγορα, απλά δεν κινούνται γρήγορα! Πάρτε για παράδειγμα τον Kyle Skaggs όταν συνέτριψε το ρεκόρ με εκείνο το άπιαστο 23:23. Είχε κατά μέσο όρο ρυθμό 4,5 μίλια ανά ώρα. Τέτοιο ρυθμό μπορείς άνετα να τον περπατήσεις, έτσι δεν είναι; Στην πραγματικότητα αυτό ακριβώςέκανε, πολύ περπάτημα. Έκανε ακριβώς αυτό που εγώ δεν μπορώ να κάνω. Έχω συνηθίσει τόσα χρόνια να τρέχω δυνατά με μικρά διαλλείματα περπατήματος, όχι να περπατάω γρήγορα με μικρά διαλλείματα τρεξίματος! Λόγω αυτού, έφαγα τα μούτρα μου την Κυριακή, σωματικά και πνευματικά, προσπαθώντας για το κάτι παραπάνω. Αντί λοιπόν να κάνω 46 χιλιόμετρα έκανα 32. Το HardRock με νίκησε. Ξανά.

Έτσι λοιπόν υπέθεσα λάθος την Κυριακή. Το καλό όμως στην υπόθεση ήταν ότι επαναπροσδιόρισα τους στόχους μου και μπήκα σε HardRock mode και τώρα που θυμήθηκα λίγο από την διαδρομή μπορώ να πω με σιγουριά ότι θα βελτιωθώ ανάλογα. Γεγονός είναι ότι το HardRock θα είναι πάντα τόσο δύσκολο.Κάποιες καταστάσεις και συνθήκες μπορεί να μεταβάλλονται χρόνο με τον χρόνο, αλλά η όλη διαδρομή δεν αλλάζει, είναι αυτή που είναι. Τόσο δύσκολη, τόσο μεγάλη και πάει τόσο ψηλά όπως κάθε χρόνο. Αυτό που αλλάζει είναι το πως εμείςβλέπουμε την διαδρομή. Έτρεξα τον αγώνα πέρυσι και παρόλο που βγήκα δεύτερος δεν μπορώ να πω ότι "έχω" την διαδρομή, ότι την "νίκησα". Πιο σωστό θα ήταν να πω πως απλά "επιβίωσα". Έτσι λοιπόν βγήκα την Κυριακή έχοντας την εντύπωση ότι αφού έτρεξα την διαδρομή πέρυσι, φέτος λογικά θα ήταν πιο εύκολο αφού ήξερα με τι έχω να κάνω. Αμ δε! Όπως έγραψα παραπάνω, αυτή ήταν μια εντελώς λάθος υπόθεση που κατέληξε σε ταλαιπωρία...

Την Κυριακή έφερα στην μνήμη μου τις πιο δύσκολες και επίπονες στιγμές του περσινού μου αγώνα, στιγμές και μνήμες που με είχαν βάλει σε σκέψεις για το κατά πόσο ήθελα να το ξανακάνω. Πόσες και πόσες όμως φορές δεν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με προκλήσεις γνωρίζοντες εκ των προτέρων πόσο δύσκολες είναι;Πολλοί λένε ότι το να ξεχνάς είναι σημαντικός παράγοντας επιτυχίας σε έναν ultra, πολλές φορές όμως αυτό δεν αποτελεί επιλογή. Το HardRock ήταν μία από τις βαθύτερες εμπειρίες της ζωής μου, εμπειρίες που θέλω να κρατήσω για πάντα. Κρατώντας όμως τέτοιες εμπειρίες κάνει την επανάληψη του εγχειρήματος να φαντάζει ακόμα πιο δύσκολη, αφού υποθέτεις ότι μέσα στον αγώνα θα αισθανθείς το ίδιο.

Υπάρχει παρόλα αυτό ένα όπλο. H προπόνηση και η εμπειρία κάνουν ένα φοβερό δίδυμο. Προπονούμαι σκληρά για να κερδίσω εμπειρία, και χρησιμοποιώ την εμπειρία για να προπονηθώ σκληρότερα. Από τα περσινά λάθη, πιστεύω ότι ξέρω πως να προετοιμάσω τον εαυτό μου καλύτερα για τον αγώνα. Ελπίζω ότι αυτή θα είναι μια υπόθεση που θα βγει αληθινή. Το πιο αποτελεσματικό όπλο στον HardRock είναι η συνέπεια, η σταθερότητα. Αυτό αποδεικνύεται φέρνοντας για άλλη μια φορά παράδειγμα την απίστευτη επίδοση του Kyle Skaggs ο οποίος έτρεξε το δεύτερο μισό του αγώνα μόνοδύο ώρες πιο αργά από το πρώτο μισό. Ρίξτε μια ματιά στα περάσματα όλων των άλλων και θα καταλάβετε για τι κατόρθωμα μιλάμε.

Πηγή: Dakota Jones blog