Είναι δύσκολο να αποτυπώσεις τα συναισθήματα και τις εικόνες σε ένα κομμάτι χαρτί. Ίσως με δυο τρεις λέξεις να τα έχεις πει όλα ίσως και όχι. Προσωπικά οι λέξεις που οδηγούν στο να κλείσω πίσω μου την πόρτα του σπιτιού και να φύγω αφήνοντας πίσω την καθημερινότητα, είναι δύο, περιπέτεια και εξερεύνηση. Τα  βουνά είναι μουγγοί δάσκαλοι για σιωπηλούς μαθητές και  στην συγκεκριμένη περίπτωση ο δάσκαλος θα ήταν μια διάσχιση στην οροσειρά της Τύμφης,του Γέρο Σμόλικα και του Γράμμου με καθημερινές πορείες κοντά στα 30 χιλιόμετρα και αρκετό βάρος στην πλάτη.