Ήταν φθινόπωρο του 2011. Ξαφνικά χτυπάει το τηλέφωνό μου. Είναι ένας πολύ καλός φίλος και συνάδελφος από την Πάτρα. - “Έλα ρε, πού είσαι;” με ρωτάει … “Οδηγάω και πάω στο Αντρώνι, στην Ηλεία του λέω”“Τι πας να κάνεις εκεί;” … “Πεζοπορία στο φαράγγι!”  … “Κούμανι κι Αντρώνι ο Θεός να σε γλυτώνει… Άντε να προσέχεις!” λέει και το κλείνει.