Tα πέντε στάδια για να γίνεις ultra trail runner!

By 06 Ιουν 2012

Στην ψυχολογία υπάρχουν τα στάδια που πρέπει να ξεπεράσει κάποιος για να διαχειριστεί ένα πένθος. Κάτι αντίστοιχο (από την χιουμοριστική του σκοπιά όμως) ίσως πρέπει να περάσει και ο υποψήφιος αθλητής για αγώνες ultra στα βουνά. Από την πλήρη άρνηση, στην πλήρη αποδοχή και αναζήτηση. Πάμε λοιπόν...

Στάδιο πρώτο - (κλασσικά) Η ΑΡΝΗΣΗ

Προσποιούμαστε ότι η "ζωή" τελειώνει στα 42.195 μέτρα. Ούτε βήμα παραπάνω. Άλλωστε πόσο συχνά βλέπεις δημοσιεύσεις και άρθρα σε δρομικά περιοδικά για Υπερμαραθώνιους; Φυσικά, ακούς συνέχεια για μαραθωνοδρόμους όπως ο Salazar, ο Shorter, ο Gebreselassie κτλ, αλλά μήπως ξέρεις ποιος κέρδισε το UTMB πέρσι; Δεν ξέρεις; Είδες που στα λέω, μέχρι μαραθώνιο και πολύ είναι! Το σκοτάδι της αφάνειας τους τρώει τους "άλλους"...

Στάδιο δεύτερο - ΤΟ ΓΕΛΟΙΟ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ

Είμαι σίγουρος ότι όποιος πάει και τρέχει το ROUT ή το Mythical είναι για δέσιμο. Είναι ήδη τραγικό όταν το κάνει κάποιος στο επίπεδο της θάλασσας αλλά φαντάσου ότι υπάρχουν τρελοί που ανεβαίνουν και στην κορφή του Ολύμπου για να τρέξουν 100 χιλιόμετρα! Υπάρχουν και ακόμη χειρότερα. Άλλοι παλαβοί τρέχουνε 320 χιλιόμετρα γυρνώντας τα βουνά των Άλπεων, ή τρέχουν με τις αρκούδες και τους λύκους στα 100 μέτρα μέσα σε απομονωμένα δάση και φαράγγια (σαν τον γράφοντα). Είσαι ήδη αρκετά τρελός αν τρέχεις μαραθώνιο. Απαιτείται όμως ειδική μορφή τρέλας για να τρέχεις υπερμαραθώνιο!

Στάδιο τρία - Ο ΘΥΜΟΣ

Δεν υπάρχει ούτε μια περίπτωση στο εκατομμύριο να με πείσετε να κατέβω σε υπερμαραθώνιο σε βουνό. ΠΟΤΕ! Εδώ μετά τον τελευταίο Olympus Marathon δεν μπορούσα να περπατήσω για μια εβδομάδα. Αν μάλιστα το έπαιρνα αυτό τοις μετρητοίς δεν θα ξαναέτρεχα ούτε μέτρο στην ζωή μου. Βέβαια, τώρα που το σκέφτομαι, τα ίδια έλεγα και μετά από το πρώτο δεκαράκι σε βουνό!

Στάδιο τέσσερα - Η ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΗ

Σιγά το πράγμα! Τρέχουν τόσο αργά σε τέτοιους αγώνες που θα μπορούσε να το κάνει ο οποιοσδήποτε. Μια ματιά στους χρόνους και τα pace σε τέτοιους αγώνες πείθει τον οποιοδήποτε. Αν είναι δυνατόν να κάνει κάποιος 15 λεπτά για ένα χιλιάρι. Και η γιαγιά μου (η συγχωρεμένη) θα έτρεχε πιο γρήγορα! Βέβαια τώρα που το βλέπω το χιλιάρι έχει ανηφόρα με κλίση 45% ...

Στάδιο πέντε - Η ΑΠΟΔΟΧΗ

Τι βλέπω; Ο Salazar κέρδισε τον Comrades ultra με 54.000 δρομείς και 86 χιλιόμετρα απόσταση! Και τον έχουν πρώτη σελίδα τα περιοδικά τρεξίματος! Τι άλλο είπες; ότι έχουνε σάντουιτς και μπύρα σε σταθμούς ανεφοδιασμού; Και μασαζάκι μετά; Και ωραία παρέα; Πώς γράφονται σε τέτοιους αγώνες βρε παιδιά;..προλαβαίνω τον Mythical στον Όλυμπο; Άνοιξαν οι συμμετοχές για το ROUT;

Άντε..προλαβαίνετε...

Δημήτρης Τρουπής

Κατάγεται από το Ξυλόκαστρο Κορινθίας και ζει μόνιμα στην Πάτρα. Συμμετείχε στην συντακτική ομάδα του Adventure Zone από το 2009, ενώ μαζί με τον Τάκη Τσογκαράκη ίδρυσαν και "τρέχουν" το Advendure.  Το τρέξιμο στα μονοπάτια των βουνών και η μεταφορά εικόνων και συναισθημάτων μέσα από τα άρθρα του αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του. Παθιάζεται με τους αγώνες ορεινού τρεξίματος, υπεραντοχής και  περιπέτειας. Έχει πολλές συμμετοχές και διακρίσεις σε αγώνες ορεινού τρεξίματος όλων των αποστάσεων, με έμφαση στους αγώνες ultra trail.  Θεωρεί ότι το τρέξιμο και η πεζοπορία στη φύση είναι μια εσωτερική ανάγκη του ανθρώπου, μας φέρνει πιο κοντά σε αυτήν και μας κάνει να αγαπήσουμε περισσότερο το περιβάλλον.

Συνέντευξη στην ET1:

https://www.youtube.com/watch?v=3iyn3QmFlyE

Podcast "Γιατί Τρέχουμε" - s2 #09"

https://www.youtube.com/watch?v=2LTrKZ8PyWc

https://open.spotify.com/episode/3fh6hrfPU1lV8rMeJFwu4K?fbclid=IwY2xjawIIXc1leHRuA2FlbQIxMAABHcgV9oGV5267G_FMpYrdiTQvYeD-CHcKdwl87X6PcJAHPVJ1MMD7jsi0zA_aem_BamBteVv_iyujN0SoxVdyg

www.advendure.com