Στην φάση που βρίσκεται λοιπόν σήμερα το ορεινό τρέξιμο, το ερώτημα που προκύπτει είναι αν η κάθε εταιρεία “είναι” μόνο το προϊόν που πουλάει, ή πρέπει να επεκτείνεται και σε κάτι βαθύτερο, αυτό που ονομάζουμε καινοτομία ή εξέλιξη του αθλήματος. Είναι προφανές ότι για μια εταιρεία αυτό που μετράει είναι οι πωλήσεις της και το μερίδιο της αγοράς που κατέχει. Κατά την διάρκεια των τελευταίων “καυτών” χρόνων για το ορεινό τρέξιμο είδαμε διάφορες προσεγγίσεις, μιλώντας κυρίως για την διεθνή σκηνή μιας και εκεί βρίσκεται το κέντρο των εξελίξεων. Σε μικρότερη κλίμακα βέβαια παρόμοια προσέγγιση υπάρχει και στην εγχώρια ανάπτυξη και προβολή κάποιων brands.

Η Salomon για παράδειγμα έδωσε τεράστια ώθηση στο άθλημα – αλλά και στα μοντέλα της – υιοθετώντας νωρίς το μοντέλο της συγκέντρωσης των κορυφαίων elite αθλητών σε μια ομάδα, η οποία μάλιστα επηρέαζε με τις δοκιμές της την σχεδιαστική γραμμή της εταιρείας, μέσα από τα περίφημα advanced weekends. Η προσέγγιση της ενισχύθηκε και από σειρές βίντεο και ταινιών με πρωταγωνιστές τους elite αθλητές της. Έδωσε το έναυσμα σε χιλιάδες ανθρώπους να ασχοληθούν με το ορεινό τρέξιμο.

Ένα άλλο διαφορετικό μοντέλο είναι αυτό της The North Face, η οποία έδωσε από την αρχή έμφαση στην “περιπέτεια” μέσω της στήριξης δύσκολων μοναχικών προσπαθειών των αθλητών της, έχοντας σαφώς χαμηλότερο προφίλ. Υποστήριξε όμως και αγώνες που έγιναν το “ιερό δισκοπότηρο” των δρομέων σε παγκόσμιο επίπεδο, όπως το UTMB ή το The North Face Lavaredo Ultra-Trail. Αν μη τι άλλο, ο όρος ultra-trail άρχισε να γίνεται πολύ διαδεδομένος, όπως και οι νέοι αγώνες που προκύπτουν συνεχώς, έχοντας πετυχημένα παραδείγματα όπως αυτά στις Άλπεις ή τους Ιταλικούς Δολομίτες.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι “υβριδικοί” αγώνες που συνδυάζουν ορεινό τρέξιμο με στοιχεία αναρρίχησης. Η ιδέα ξεκίνησε από μοναχικές προσπάθειες αθλητών στα βουνά, όπως π.χ. ο Kilian Jornet και ο Anton Krupicka με την υποστήριξη των εταιρειών τους, συνεχίστηκε με ελάχιστους αγώνες που έφεραν αυτά τα χαρακτηριστικά και κατέληξε σε μια καινούργια κατηγορία, τους αγώνες extreme στα πλαίσια των πρωταθλημάτων της ISF, όπως παρουσιάσαμε σε πρόσφατο άρθρο μας.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις – άσχετα με τον τρόπο προσέγγισης – είχαμε υποστήριξη κάποιων καινοτομικών πρακτικών ή μορφής αγώνων που πήγαν το άθλημα ένα βήμα πιο πέρα. Και το ορεινό τρέξιμο πάει ένα βήμα πιο πέρα κάθε φορά που υπάρχει μια καινοτομική προσθήκη στο αγωνιστικό του κομμάτι.

Κάθε αγώνας νέας μορφής αρχικά δεν θα έχει παρά λίγους τολμηρούς που θα επιχειρήσουν να τον βιώσουν. Σκεφτείτε το πόσο “εξωτικός” και δύσκολος φάνταζε ο Olympus Marathon πριν μια δεκαετία ή ο Ορειβατικός μαραθώνιος Ολύμπου πολύ παλιότερα. Τις συζητήσεις και τους προβληματισμούς που είχαμε πριν τον πρώτο αγώνα 100 μιλίων στην Ελλάδα, το ROUT 2010. Ή το πόσο μας είχε ενθουσιάσει αλλά ταυτόχρονα “φοβίσει” ο πρώτος αγώνας 100 χιλιομέτρων στον Όλυμπο, το Olympus Mythical Trail. Οι αγώνες αυτοί όμως έγιναν τελικά, με λίγους τολμηρούς αρχικά, καθιερώθηκαν τα επόμενα χρόνια και άνοιξαν τον δρόμο για να βλέπουμε αυτή τη στιγμή την τεράστια ανάπτυξη των αγώνων ορεινού τρεξίματος και ultra-trail και στην χώρα μας.

Η στήριξη των εταιρειών αλλά και οργανισμών και της τοπικής κοινωνίας σε κάθε νέα προσπάθεια, που απέχει έτη φωτός από το να χαρακτηριστεί μαζικό γεγονός είναι αυτή που θα “σπρώξει” το άθλημα ένα βήμα πιο πέρα. Φυσικά και η χορηγία σε αγώνες με μαζική συμμετοχή είναι σημαντική και βασικός λίθος στην ανάπτυξη του αθλήματος. Αλλά ταυτόχρονα πρέπει να στηρίζονται και νέα καινοτομικά project που θα εξελίξουν το ορεινό τρέξιμο, άσχετα από το αρχικό μέγεθος της συμμετοχής αθλητών σε αυτά ή το πόσο “δύσκολα ή διαφορετικά” φαίνονται. Η ιστορία δείχνει ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων η αρχική μικρή συμμετοχή από τολμηρούς γίνεται μεγάλη ζήτηση μετά από 2-3 χρόνια.

Κάθε τι νέο θέλει χρόνο για να αναπτυχθεί, αλλά και βοήθεια ώστε να είναι βιώσιμο. Άλλωστε και τα περισσότερα προϊόντα και τεχνολογίες που μαζικά χρησιμοποιούνται πλέον, αρχικά δοκιμάστηκαν σε συνθήκες δύσκολες και από λίγους. Έδωσαν όμως τις λύσεις που αργότερα ενσωματώθηκαν σε πιο μαζική παραγωγή για χρήση από χιλιάδες αθλητές.

Το περιβάλλον των αγώνων, όσο δύσκολοι και extreme και να φαίνονται αρχικά, δίνει το πεδίο για καινοτομία στα πάντα .. υλικά, μεθόδους, υποστήριξη, αγωνιστικές πρακτικές του ορεινού τρεξίματος. Είναι τελικά “κέρδος” για την κάθε εταιρεία αλλά και για την κοινότητα του ορεινού τρεξίματος. Και θα γίνει πραγματικό κέρδος καθώς θα συνεχίζεται η ραγδαία εξάπλωση του αθλήματος τόσο σε αγώνες όσο και σε αθλητές.

Δημήτρης Τρουπής

Photo©: corsainmontagna.it, meltyxtrem.fr, compressport.com