Ο  ROUT δεν ήταν απλά ένας  αγώνας  μέσα σε όλους αυτούς που συμβαίνουν κάθε χρόνο στην Ελλάδα  ή στην Ευρώπη στον χώρο των υπεραποστάσεων βουνού, ‘Ήταν η ανάγκη για έξοδο από όλη αυτή την "συμφωνία" που βιώνουμε καθημερινά , τις συμβατικές σχέσεις μεταξύ ανθρώπων ή τα "κοινωνικά συμβόλαια" για τον επαναπροσδιορισμό των σχέσεων στα πλαίσια της κοινωνικής συμβίωσης και πάλι  κατ’ανάγκη,.
 
Θέλω να τονίσω εδώ ότι, το αρχικό κείμενο δεν εστάλη ποτέ, και μετά από ώριμη σκέψη προτίμησα να  το κρατήσω και να προστατέψω την προσωπική και μοναδική καταγραφή της εμπειρίας αυτής προτιμώντας  την θέση ενός ουδέτερου « αφηγητή» στην απόδοση της και πάντα μέσα από  την καταγραφή των εικόνων και της προσωπικής  εμπειρίας στο εύρος μιας γενικότερης κοινωνικής αναφοράς.
 
Δεν θα σας πω πόσο πιο πλούσιος βγήκα μέσα από αυτή την εσωτερική διαδικασία που βίωσα στην Ροδόπη άλλωστε δεν θα ήταν έντιμο από πλευράς μου ζώντας αυτό  να προσπαθήσω να «υποβάλλω « άλλους σε μια τέτοια διαδικασία που κατ’ουσίαν κερδίζετε και δεν αναπαράγεται μέσω μιας διαδικτυακής προσωπικής καταγραφής.
 
Ο ROUT δεν ήταν απλά ένας ακόμη αγώνας, ήταν η αρμονικά φυσική εξελικτική μετάβαση στον επαναπροσδιορισμό της σχέσης σου με τον εαυτό σου, μια μικρή χρονική «Όαση» στην μέση του πουθενά.Εδώ λοιπόν ξεκινάει το ταξίδι, ένα ταξίδι διαφορετικό από όλα αυτά που μπορεί να φανταστεί ή να «ονειρευτεί» πιο εύστοχα κάποιος,.
 
Το ταξίδι που πάντα με θάρρος και πίστη υποστήριζα λέγοντας «δεν μπορείς να διαβείς το μονοπάτι αν δεν γίνεις ο ίδιος μονοπάτι...»
 
Το ταξίδι που συναντάς αυτά για τα οποία αναρωτιέσαι πάντα και περιμένεις μια ευκαιρία, μα μια για να τα επιβεβαιώσεις...
 
Στο ταξίδι  βιώνεις αυτό που πραγματικά  ίσως, είναι μέρος της αρμονικά φυσικής εσωτερικής προσέγγισης στην σχέση σου με το «άλλο» ή με μια βαθύτερη ανάγκη αυτογνωσίας.
 
Υπάρχουν πολλές λέξεις που μπορεί να περιγράψει κανείς την σχέση με το φυσικό , αρχέγονο και τον επαναπροσδιορισμό του σε μια κοινωνία  χρονικά κατά πολύ  μεταγενέστερης από την πρώτη ουσιαστικά περίοδο «ζεύξης» ανθρώπου και φύσης.
 
Σαφέστατα αυτή η ανάγκη «ζεύξης» και αυτοπροσδιορισμού  μέσα από το ίδιο το ταξίδι κατευθύνει αυτό που ουσιαστικά είναι και η μετάβαση στην ψυχική πληρότητα , ο δρόμος για την ψυχική εξάγνιση.
 
Ο ROUT δεν ήταν απλά ένας ακόμη αγώνας, ήταν η αρμονικά φυσική εξελικτική μετάβαση στον επαναπροσδιορισμό  της σχέσης σου με τον εαυτό σου, μια μικρή χρονική «Όαση» στην μέση του πουθενά.
 
Με την αυτογνωσία μέσα από ένα μονοπάτι σαν τον ROUT προσεγγίζουμε ταχύτερα και σταθερότερα την γνώση και την μάθηση , των οποίων την ακρότατη βαθμίδα κατέχει η απροσπέλαστη για τον άνθρωπο Σοφία.
 
Η αυτοδιαχείριση και αυτονομία των λιγοστών σταθμών τροφοδοσίας συνιστά στην άμεση συνεργασία με τον εαυτό μας ,σημαντική "άσκηση διαχείρισης", συνδέοντας μας άρρηκτα  με   την πραγματική σχέση μας με την «Φύση » αλλά και την ελευθερία που βιώνει "ο ταξιδιώτης" φτάνοντας σε ένα ανώτερο επίπεδο αυτογνωσίας.
 
Ο ROUT μέσα  από την αναζήτηση, την βαθιά σιωπή, το βαθύ πράσινο την δυνατή γαλήνη και ηρεμία του πνεύματος και ψυχής  σε οδηγεί στην τελείωση με μοναδικό και ύψιστο σκοπό την ειλικρινή συνύπαρξη  ανθρώπου και  φύσης.
 
Καλά ταξίδια σε όλους

 
Παύλος Διακουμάκος