Εν μέσω οικονομικής κρίσης, όλοι λίγο πολύ είχαμε τις επιρροές στα έσοδα και έξοδά μας. Μειώσεις μισθών, αυξημένοι φόροι, φορτία που βάρυναν τον προϋπολογισμό της καθημερινότητάς μας και έφεραν επικείμενες περικοπές σε τομείς που ούτε που φανταζόμασταν παλιότερα ότι θα συνέβαιναν. Παρότι επηρεάστηκαν σε διάφορα επίπεδα οι ζωές μας σε άλλους περισσότερο και σε άλλους λιγότερο, μόνο στο χόμπι μου δεν έκανα μειώσεις. Διατήρησα αυτή τη διέξοδο των σκέψεων, προβληματισμών, σωματικής έντασης αλλά και πνευματικής απογείωσης σε ένα αντικειμενικά αξιοπρεπές επίπεδο δίχως να λυπάμαι ούτε τα έξοδα προπόνησης, ούτε των αγώνων.

Τα έξοδα ενός αγώνα δεν είναι μόνο το αντίτιμο συμμετοχής. Ξεκινάνε από τα παπούτσια που θα φορέσεις στην προπόνηση, και όταν πρόκειται για πολύωρες προπονήσεις φυσικά ένα μονάχα ζευγάρι δεν είναι αρκετό! Ρίχνοντας μια ματιά στην παπουτσοθήκη στα ζευγάρια που έχω, είναι εντυπωσιακός ο πρόχειρος υπολογισμός που κάνω στο μυαλό μου για το άθροισμα της χρηματικής αξίας τους! Παπούτσια για βουνό, για άσφαλτο, για διαλειμματικές στο ταρτάν. Παπούτσια με λιωμένες σόλες, φαγωμένες μύτες από τις πέτρες, κάποια αγαπημένα που αρνούμαι να αποχωριστώ και κάποια πιο καινούργια που διστάζω να φορέσω για να μην τα χαλάσω! Μετά από την μεγάλη περίοδο απουσίας από την άσφαλτο σίγουρα χρειαζόμουν  νέα παπούτσια για τις νέες προπονήσεις και σίγουρα θα χρειαζόμουν τουλάχιστον 2-3 ζευγάρια για την επόμενη χρονιά.

Ευτυχώς έχω ανοιχτόμυαλους γονείς που παρότι ανακάλυψα αυτό το χόμπι σε σχετικά μεγάλη ηλικία ουδέποτε με έκριναν ή το βρήκαν περίεργο. Ίσα ίσα που χαίρονται για την δραστηριότητά μου αυτή, δεν κρατάνε την ανάσα τους από φόβο όταν σκαρφαλώνω στα βουνά ή εκτίθεμαι στις ακραίες καιρικές συνθήκες και είναι πάντα στο πλευρό μου στις επιλογές των αγώνων μου. Υποσημείωση ότι οι γονείς μου ζουν στο εξωτερικό. Έτσι, όταν έγιναν οι πρώτες συζητήσεις για νέους στόχους ο πρώτος πρόθυμος να αναλάβει την προμήθεια των αθλητικών παπουτσιών ήταν ο πατέρας μου. Και επειδή είναι τελειομανής από τον χαρακτήρα του, κάθισε και ερεύνησε, έψαξε, επέλεξε, παρήγγειλε και απέστειλε. Παπούτσια κατάλληλα για τις προπονήσεις που έχω μπροστά μου,  φανταχτερά χρώματα και καλαίσθητα σχέδια. Οπότε το θέμα των παπουτσιών τακτοποιήθηκε. Σε ευχαριστώ πατέρα!

Χρειάζονται ρούχα τεχνικά, ρούχα για τις τέσσερις εποχές που θα προηγηθούν του αγώνα και ρούχα που απλά θα θέλεις να αλλάζεις για ψυχολογικούς λόγους γιατί θα βαριέσαι να βγαίνεις κάθε μέρα με τα ίδια και τα ίδια! Ευτυχώς νέα ρούχα δεν θα χρειαστούν, οι ανάγκες μου καλύπτονται ήδη με αυτά που έχω, οπότε σε αυτόν τον τομέα τουλάχιστον ο προϋπολογισμός μένει σε χαμηλά επίπεδα. Άλλωστε δένομαι με τα ρούχα που φοράω ξανά και ξανά σε προπονήσεις και αγώνες, κάποια τα θεωρώ πιο γουρλίδικα και αρνούμαι πεισματικά να τα αποσύρω. Θέλω κι αυτά μαζί μου να φτάσουν στο ταξίδι του Σπάρταθλου.

Φυσικά απαραίτητο είναι και το  σύνθετο ρολόι που θα έχει μεγάλη διάρκεια μπαταρίας, να μετράω τα χιλιόμετρα, τους χρόνους μου, τους παλμούς μου και που θα γίνει αχώριστος φίλος μου για τους επόμενους μήνες. Έχοντας ένα ρολόι αρκετά χρόνια ανησυχούσα που η μπαταρία δεν διαρκεί πάνω από 4 ώρες πια και θα χρειαζόμουν ένα επιπλέον με footpod να με φτάνει στο τέλος κάθε πολύωρης προπόνησης χωρίς να σβήνει στη μέση αυτής! Πολύ πριν ξεκινήσει η προετοιμασία μου βρήκα μια ευκαιρία στο διαδίκτυο από δρομικό φόρουμ και αγόρασα ένα μεταχειρισμένο σε πολύ καλή τιμή και σε πολύ καλή κατάσταση! Ακόμα το έχω στο ντουλάπι βέβαια (λόγω τεμπελιάς να μπω στη διαδικασία να το καλιμπράρω )αλλά πολύ σύντομα θα έρθει η ώρα του να μπει στην περίοδο «εργασίας και χαράς» του!
 

Άλλο μεγάλο κεφάλαιο που με απασχολούσε ήταν τα συμπληρώματα διατροφής και τροφοδοσίας που θα χρειαζόμουν για τις προπονήσεις. Τα χρόνια που τρέχω έχω δοκιμάσει και πειραματιστεί σε πολλά είδη τροφοδοσίας. Στερεάς και υγρής, πολυθερμιδικής και μινιμαλιστικής, «μοντέρνας» και παραδοσιακής. Έχω ακούσει και συζητήσει με παλιότερους αθλητές τις δικές τους  προτάσεις και εμπειρίες και αρκετά από αυτά τα έχω δοκιμάσει ήδη. Έχω διαβάσει σε φόρουμ και ιστοσελίδες για άλλες μεθόδους τροφοδοσίας, από χορτοφάγους και αυστηρώς λιτούς αθλητές μέχρι και αυτούς που προγραμματίζουν στο κάθε χιλιόμετρο ενός αγώνα πως θα κινηθούν τροφοδοτικά. Υπήρξα τυχερή και δεν είχα ποτέ στομαχικά προβλήματα σε προπονήσεις ή αγώνες. Κοινώς το στομάχι μου τα αλέθει όλα. Ούτε ήμουν ποτέ κατά των συμπληρωμάτων, δηλαδή των τζελ, ισοτονικών, βιταμινών, ιχνοστοιχείων κλπ. Και επειδή παθαίνω συχνά επεισόδια υπογλυκαιμιών τόσο σε προπονήσεις όσο και σε αγώνες, φροντίζω να τρώω σε τακτά διαστήματα.

Λόγω των πολλών μηνών που έχω μπροστά μου υπολόγισα πως θα χρειαζόμουν αρκετές ποσότητες σε προϊόντα τροφοδοσίας για τις προπονήσεις μου. Έτσι,  προτίμησα αντί να αγοράζω λιανικής να κάνω μια μεγάλη παραγγελία από τώρα για να έχω το μαγικό μου ντουλάπι γεμάτο και να έχω ποικιλία για να μην βαριέμαι γευστικά σε κάθε προπόνηση τα ίδια και τα ίδια. Εξασφάλισα με πολύ καλή έκπτωση την τροφοδοσία μου για τους επόμενους μήνες από εταιρεία ειδικευμένη σε αθλητικά ενεργειακά προϊόντα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν την εμπλουτίζω κιόλας και με άλλα προϊόντα γιατί όπως είπα, φτάνεις συχνά στο σημείο να βαριέσαι την επανάληψη!

Τα έξοδα της προσπάθειάς μου συνεχίζονται με  το κόστος συμμετοχής των αγώνων. Κάνοντας λοιπόν έναν πρόχειρο υπολογισμό, τα χρήματα που θα χρειαζόμουν μόνο για το κόστος συμμετοχής στους αγώνες και το κόστος του συνοδού υποστήριξης ήταν ήδη αρκετά μεγάλο. Οι αγώνες στο καλεντάρι μου έχουν ένα τσιμπημένο κόστος συμμετοχής. Υποσημείωση εδώ πως αναφέρομαι συγκριτικά με άλλους ελληνικούς αγώνες, γιατί σε σχέση με αντίστοιχους αγώνες στο εξωτερικό το κόστος είναι αρκετά μικρότερο.

Τέλος, τα έξοδα των αγώνων τελειώνουν με τα έξοδα για τον ίδιο τον αγώνα, που συμπεριλαμβάνουν από τα καύσιμα και λοιπά έξοδα μετακίνησης, τα έξοδα του αυτοκινήτου της ομάδας υποστήριξης, και φτάνουν  μέχρι την τροφοδοσία μου και τα έξτρα ρούχα και παπούτσια που χρειάζονται να είναι stand by για αλλαγές κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Από την άνοιξη του 2013 πού άρχισε να με προβληματίζει το οικονομικό θέμα του Σπάρταθλου, προβλεπόταν ένα δύσκολος χειμώνας με οικονομίες για να αποταμιευτούν τα χρήματα. Και αν χρειαζόταν να θυσιάσω κάποιον αγώνα τι να έκανα,  θα τον θυσίαζα ….η ανωτέρα βία της οικονομικής κατάστασης στη χώρα μας θα με δικαιολογούσε. Όσο για τα υπόλοιπα έξοδα, τροφοδοσίες, μετακινήσεις, ρουχισμού κλπ θα τα αντιμετώπιζα όταν πλησίαζε ο καιρός.

Ως άνθρωπος όμως φύσιν αισιόδοξος δεν αγχώθηκα. Σχεδίασα την χρονιά μου, έθεσα το καλεντάρι μου και ξεκίνησα υπολογισμούς και οικονομίες.  Αρχές καλοκαιριού όμως για καλή μου τύχη προέκυψε μια έξτρα εργασία και εις βάρους του ύπνου και των προπονήσεων τις τελευταίες εβδομάδες πριν το Olympus Μythical Τrail, εργάστηκα έξτρα ώρες. Η εργασία διήρκησε μέχρι μια εβδομάδα πριν γραφτεί αυτό το άρθρο και ήδη έχω εξασφαλίσει τα έξοδα και τις συμμετοχές μου στους αγώνες της επόμενης χρονιάς. Οπότε το θέμα οικονομίας θεωρείται λήξαν.

Άντζυ Τερζή