Βέβαια η δυσκολία της κλήρωσης στον αγώνα, ξεπεράστηκε αφού οι διοργανωτές θέτουν όριο συμμετοχής από κάθε χώρα. Πάλι μαζί για τρίτη φορά ο Ηλίας Βαραδάς καθώς και άλλοι τέσσερις «τυχεροί» έλληνες αθλητές: Ο Μιχάλης Στύλλας, ο Γιώργος Ευθυμιάδης, ο Νίκος Μαγγίτσης και η Γεωργία Μήτσιου. (σσ Advendure: ο Φάνης Αρκουμάνης συμμετείχε εκτός κλήρωσης μέσω της Tecnica, βασικού χορηγού του αγώνα).

Στα συν της φετινής διοργάνωσης συγκαταλέγεται η πολύτιμη εμπειρία της περσινής συμμετοχής και στα μείον η έλλειψη ομάδας υποστήριξης.

Ο TOR DES GEANTS είναι ένας ορεινός αγώνας 330 χιλ και 24.000 μ θετικής υψομετρικής διαφοράς με έγκυρο όριο τερματισμού τις 150 ώρες. Μια κυκλική διαδρομή που διασχίζει τις ιταλικές Άλπεις, μέσω των ορεινών διαδρομών Alta Via I και Alta Via II. Διασχίζει το έδαφος του Εθνικού Πάρκου του Grand Paradis και αυτό του Parc Regional du Mont Avic. Ένας κύκλος που αγκαλιάζει όλη την περιοχή, υπό το βλέμμα των πιο ψηλών κορυφών των Άλπεων. Μια διαδρομή στην καρδιά των «γιγάντων», όπως το Mont-Blanc, το Mont-Rose, το Grand Paradise και το Cervin. Γι’ αυτό επέλεξε το όνομα Tor des Geants. Σε μια γλώσσα η οποία δεν είναι ούτε γαλλική ούτε ιταλική αλλά της τοπικής διαλέκτου valdotain, για να υπογραμμίσει την ισχυρή τοπική ταυτότητα αυτού του εγχειρήματος που η περιοχή αποδέχτηκε άμεσα.

ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΟΥΡΑΝΟ ΚΑΙ ΓΗ

Το Col Loson σκαρφαλωμένο στα 3.299 μ υψόμετρο είναι το ψηλότερο σημείο της διαδρομής. Το χαμηλότερο αντιστοιχεί στο Donnas, που ανέρχεται στα 322 μ υψόμετρο περίπου. Ο Tor des Geants ανεβαίνει και κατεβαίνει την καρδιά των μονοπατιών, βοσκότοπων, μουλαρόδρομων, δασών και πετρών λάβας. Περνώντας απ’ τη μια κοιλάδα στην άλλη, διασχίζει όλη την έκταση της περιοχής, μια διαδρομή 330 χιλιομέτρων. Όμως η δυσκολία έγκειται κυρίως στην υψομετρική διαφορά: μια θετική υψομετρική διαφορά 24.000 μ

Είναι ένα δύσκολο εγχείρημα που κατά τη γνώμη μου χρειάζεται, καλή σωματική υποδομή, καλό προγραμματισμό, υπομονή και επιμονή. Πρέπει να αντιμετωπίσει ο αθλητής το κρύο στα μεγάλα υψόμετρα, τη διαφορά θερμοκρασίας από τις κορυφές στις κοιλάδες, τον δυνατό αέρα, ενδεχόμενες δύσκολες καιρικές συνθήκες όπως καταιγίδες, κεραυνούς, βροχή ή ακόμη και χιόνι, την πείνα και το ξενύχτι. Καταστάσεις που εγκυμονούν κινδύνους για ενδεχόμενες υποθερμίες και εξάντληση. Υπάρχουν πολύ δύσκολα περάσματα τα λεγόμενα «fenetre» που θέλουν εξοικείωση και αρκετό κουράγιο για να τα κατέβεις. Πρέπει ο αθλητής να διαχειριστεί και να προγραμματίσει πολύ καλά την ξεκούραση και τον ύπνο του. Να μην αγνοήσει επίσης την διατροφή του και την ενυδάτωση του για κανένα λόγο. Ειδικά τις τελευταίες μέρες η αίσθηση της κούρασης και του ύπνου με φαινόμενα παραισθήσεων είναι παρούσα και επιτακτική. Ο αγώνας χωρίζεται σε επτά κομμάτια των 50 περίπου χιλιομέτρων το καθένα.

Βέβαια υπάρχει πολύ καλή οργάνωση, οι ντόπιοι είναι γνώστες και άνθρωποι του βουνού και αντιμετωπίζουν το γεγονός ως μια μεγάλη γιορτή. Εντυπωσιακοί είναι οι επτά Κεντρικοί Σταθμοί Τροφοδοσίας που παρέχουν τα πάντα. Γεύμα, ύπνο, ντους, μασάζ. Καταπληκτική είναι επίσης η τελετή εκκίνησης του αγώνα στο κέντρο του Courmayeur, όπου συρρέουν χιλιάδες κόσμου, απ’ όλη την Ιταλία και τη γύρω περιοχή, ακόμη το σημείο τερματισμού όπως επίσης και η τελετή απονομής των βραβείων, επάθλων και αναμνηστικών στον αθλητικό πολυχώρο του Courmayeur. Μια τελετή όπου έχουν θέση οι πάντες και βραβεύονται όλοι οι τερματίσαντες (finishers).

Προσωπικά φέτος έκανα μια πολύμηνη κοπιαστική προετοιμασία, που είχε σκοπό πέρα από τη σωματική ενδυνάμωση να προσαρμόσει το σώμα μου στις καταστάσεις που περιέγραψα πιο πάνω. Οι δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει ο έλληνας αθλητής που προετοιμάζεται για παρόμοιες διοργανώσεις στο εξωτερικό είναι η φοβερή καλοκαιρινή ζέστη, που σε αναγκάζει να προπονηθείς από τα αξημέρωτα ή αργά το βράδυ, να στερηθείς μικροαπολαύσεις, φίλους, την οικογένεια (που πρέπει να κατανοεί το βίτσιο σου και να σε υποστηρίζει), να κοιμάσαι ώρες που οι άλλοι ξυπνούν και να ξυπνάς ώρες που οι άλλοι κοιμούνται, να προσέξεις τη διατροφή σου (εδώ έχουμε πρόβλημα), να μετακινηθείς σε ορεινά μέρη και για να σβήσεις την κάψα σου να βουτάς σε ρυάκια ή ποτάμια αντί για τη υπέροχη ελληνική θάλασσα.

Στόχος είναι όπως πάντα ο τερματισμός και πιστεύω πως το φετινό ελληνικό γκρουπ έχει τα φόντα να τερματίσει μαζί και να πανηγυρίσει στο κέντρο του Courmayeur. Ζητούμενο στους αγώνες τέτοιου είδους είναι οι καιρικές συνθήκες. Ένας καλός καιρός θα ευνοήσει τις προσπάθειες μας ενώ σε αντίθετη περίπτωση όχι μόνο μπορεί να τις δυσκολέψει μπορεί και να τις ακυρώσει, πράγμα που πραγματικά απεύχομαι!!!!

- Θυμηθείτε το συγκλονιστικό race report του Μιχάλη Παπαδόπουλου από τον περσινό αγώνα εδώ.
- Διαβάστε το αφιέρωμα για τον φετινό αγώνα εδώ.