Επιστρέφω σπίτι μετά από τέσσερις κουραστικές ημέρες. Ξεκίνησα από το Αυλωνάρι Εύβοιας, την Πέμπτη το πρωί, πρώτα με λεωφορείο μέχρι το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» στην Αθήνα και μετά αεροπορικώς για Θεσσαλονίκη. Ξανά με λεωφορείο μέχρι την Καβάλα όπου με περίμενε ο καλός μου φίλος, Βασίλης, και με το αυτοκίνητο φτάσαμε γύρω στις έντεκα το βράδυ στο Ασένοβγκραντ (Асеновград) της Βουλγαρίας. Το ραντεβού μας με τον υπερμαραθώνιο των 132 χιλιομέτρων και 5600 μέτρων ανάβασης ήταν την επόμενη μέρα 22 Αυγούστου μεσάνυχτα Παρασκευής. Αυτή ήταν η τρίτη χρονιά που διεξαγόταν. Την πρώτη χρονιά ο Βασίλης τίμησε τα ελληνικά και κυπριακά χρώματα ανεβαίνοντας στο τρίτο σκαλί του βάθρου.

Μαζί με τον Γιάννη Ρεϊζη βρεθήκαμε, στις 22 Αυγούστου στο Assevnograd που βρίσκεται στη Νοτιοκεντρική Βουλγαρία κοντά στην Φιλιππούπολη, μέσα σε μια κοιλάδα που περικλείεται από τους ορεινούς όγκους της Ροδόπης, στα πλαίσια της συμμετοχής μας στο PERSENK ULTRA 130. Αγώνας 130 χιλιομέτρων ορεινού τρεξίματος στη Βουλγαρική πλευρά της  Ροδόπης με 5.400 μ. θετική υψομετρική. Ο αγώνας γίνεται για δεύτερη συνεχή χρονιά, μεγάλωσε όμως και από 120 έγινε 132 για την ακρίβεια. Είχαμε δηλώσει συμμετοχή και πέρυσι άλλα για διαφορετικούς λόγους υγείας δεν συμμετείχαμε. Παράλληλα διεξάγεται και ο μικρότερος των 80 χιλιομέτρων με την ονομασία OREHOVO ULTRA 80 με θετική υψομετρική 3.495 μέτρα.