Η «εκκίνηση» δόθηκε στις 6:15 τα ξημερώματα. Το σχέδιο ήταν την 1η μέρα να ολοκληρώσουν 29 μίλια μέχρι το Sherman, γνωστή και ως πόλη φάντασμα του Κολοράντο, όπου η ομάδα υποστήριξης τους περίμενε με προμήθειες και εξοπλισμό για να βγάλουν την 1η νύχτα. Η ομάδα τα κατάφερε σε κάτι περισσότερο από 15 εξαντλητικές ώρες. Ο Jason Schlarb και η ομάδα του όταν έφτασαν είχαν ήδη πάρει την απόφαση ότι εκεί θα ήταν και το τέλος της προσπάθειάς τους. Η ομάδα υποστήριξης όμως τους βοήθησε να αλλάξουν γνώμη και να συνεχίσουν για την 2η μέρα …

Ξεκούραστοι και ανανεωμένοι λοιπόν αποφάσισαν να ξεκινήσουν για το Ouray όπου θα πέρναγαν την 2η νύχτα της προσπάθειάς τους βάσει του σχεδιασμού. Άλλες 15 ώρες για 28 μίλια (45 χλμ). Φτάνοντας στο Ouray τώρα ήταν σίγουροι για το τέλος της προσπάθειας. «Κάθε μέρα ήταν σαν να τρέχαμε 4 υπερμαραθωνίους», ανέφερε ο Schlarb. Η αλήθεια είναι όμως ότι «κλέψανε» λίγο, μιας και 2 μέρα περιελάμβανε νυχτερινή διαμονή σε τοπικό ξενοδοχείο, έτσι λοιπόν οι οποιεσδήποτε αποφάσεις θα λαμβάνονταν μετά από ένα ζεστό μπάνιο. Την 3η μέρα τους περίμεναν μόλις 17 μίλια (27 χλμ), οπότε πήραν την απόφαση να συνεχίσουν.

Η 3η μέρα τους πήρε «μόλις» 8 ώρες για αυτά τα 27 χιλιόμετρα όπου και έφτασαν στο Telluride. Στο μεταξύ δεν ήταν λίγες οι δυσκολίες που είχαν αντιμετωπίσουν. Πρώτο και κυριότερο … το σκοτάδι. Πολύ σκοτάδι. Χωρίς εμφανές μονοπάτι μπροστά τους αφού το σύνολο της διαδρομής ήταν καλυμμένο από χιόνι, παρά μόνο με την βοήθεια του GPS, της πυξίδας και του χάρτη της διαδρομής, δεν ήταν λίγες οι φορές που έπρεπε να «συσκεφτούν» για να πάρουν αποφάσεις κρίσιμες για την συνέχεια αλλά και την σωματική τους ακεραιότητα. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα η ομάδα χωρίστηκε για να μπορέσει να βρει το κατάλληλο πέρασμα ανάμεσα σε δύσκολο πεδίο.

Την 4η και τελευταία μέρα τους περίμεναν άλλα 27 εξαντλητικά μίλια. Παρόλα αυτά και ενώ περίμεναν ότι το τελευταίο μέρος της περιπέτειάς τους θα τους έβρισκε εξαντλημένους, κάτι περίεργο συνέβη. Τα σώματά τους συνήθισαν τις συνθήκες αυτές, εγκλιματίστηκαν στις θερμοκρασίες και το παγωμένο πεδίο, και κατάφεραν μετά από 15 ώρες, λίγο πριν τις 9:00 το βράδυ να ασπαστούν τον περίφημο βράχο στο Silverton, το καλύτερο έπαθλο για μία τέτοια προσπάθεια! Άλλη μία απόδειξη του ότι το σώμα μας και πολύ περισσότερο το πνεύμα μας δεν γνωρίζουν όρια.

Για όποιον θέλει να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες από τα χείλη του Jason Schlarb μπορεί να ακούσει την συνέντευξη που έδωσε στον Eric Schranz, κατά κόσμον Ultrarunnerpodcast εδώ.

Photo© : Jason Schlarb